=====================================================
Κάποτε έκανα ασκήσεις υπομονής με καραμέλες.
Τώρα απλά κάνω υπομονή να σε συναντήσω... Μαθήματα ζωής.
=====================================================
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009
Μαγνήτης......17/11/2009
=============================================================
Μου ήταν δύσκολο να φανταστώ όταν σε πρωτοείδα την τεράστια δύναμη που έκρυβες μέσα σου. Δεν αναφέρομαι σε σωματική ή πνευματικη δύναμη, αλλά σε εκείνη και μόνο που καταφέρνει να μαγνητίζει τη σκέψη μου αποκλειστικά σε σένα τους τελευταίους τρεις μήνες.
Όσο περισσότερο κοντά σου έρχομαι, τόσο μεγαλύτερη γίνεται αυτή η δύναμη...
Αναρωτιέμαι πόσος καιρός θα χρειαστεί για να σ' αγγίξω...
=============================================================
Μου ήταν δύσκολο να φανταστώ όταν σε πρωτοείδα την τεράστια δύναμη που έκρυβες μέσα σου. Δεν αναφέρομαι σε σωματική ή πνευματικη δύναμη, αλλά σε εκείνη και μόνο που καταφέρνει να μαγνητίζει τη σκέψη μου αποκλειστικά σε σένα τους τελευταίους τρεις μήνες.
Όσο περισσότερο κοντά σου έρχομαι, τόσο μεγαλύτερη γίνεται αυτή η δύναμη...
Αναρωτιέμαι πόσος καιρός θα χρειαστεί για να σ' αγγίξω...
=============================================================
Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009
Τάσεις φυγής ΙΙ... 15/10/2008
==========================
Ασυνείδητες τάσεις φυγής, απόρροια μπερδεμένης ζωής,
σε έχουν ζώσει...
Μπερδεύεις τελευταία το δρόμο επιστροφής,
νομίζεις από αφηρημάδα.
'Ενας μαγνήτης σε έλκει αντίθετα,
ενώ εσύ αγνοείς και εκπλήσσεσαι όταν συνέρχεσαι..
Επιθυμίες ανεκπλήρωτες και όνειρα ξεχασμένα
σε ένα τάφο ζωής επικίνδυνης.
Ποια μέρα θα ναι αυτή που δεν θα επιστρέψεις άραγε,
χαμένος σε εκείνη την πραγματικότητα
που σε κρατάει μακριά από εδώ...
Πες μου μονάχα αν πρέπει να χαρώ,
αν είναι άλλος ο τελικός προορισμός σου..
Αν όλο αυτό ήταν μονάχα ένα πέρασμα
σύντομο και οδυνηρό και για τους δυο..
Να θυμάσαι πως ό,τι είσαι αγαπώ..
Ακόμη και αν αυτό σε πάρει μακριά μου...
=============================
Ασυνείδητες τάσεις φυγής, απόρροια μπερδεμένης ζωής,
σε έχουν ζώσει...
Μπερδεύεις τελευταία το δρόμο επιστροφής,
νομίζεις από αφηρημάδα.
'Ενας μαγνήτης σε έλκει αντίθετα,
ενώ εσύ αγνοείς και εκπλήσσεσαι όταν συνέρχεσαι..
Επιθυμίες ανεκπλήρωτες και όνειρα ξεχασμένα
σε ένα τάφο ζωής επικίνδυνης.
Ποια μέρα θα ναι αυτή που δεν θα επιστρέψεις άραγε,
χαμένος σε εκείνη την πραγματικότητα
που σε κρατάει μακριά από εδώ...
Πες μου μονάχα αν πρέπει να χαρώ,
αν είναι άλλος ο τελικός προορισμός σου..
Αν όλο αυτό ήταν μονάχα ένα πέρασμα
σύντομο και οδυνηρό και για τους δυο..
Να θυμάσαι πως ό,τι είσαι αγαπώ..
Ακόμη και αν αυτό σε πάρει μακριά μου...
=============================
Εγώ και αυτός ο εαυτός...15/10/2008
========================
Απόψε περιμένω να βραδιάσει,
να κρυφτώ στο σκοτάδι ελπίζω,
να χαθεί η ντροπή μου,
δεν αντέχω άλλο να τη ζω..
Σκέψεις ανεκδιήγητες και λάθη,
πάθη στο πέπλο της νύχτας να τυλίξω
κι έπειτα σε πολυάμπαρο σεντούκι
να κλειδώσω...
Ένας διπλός εαυτός,
ένας παντελώς άγνωστος,
αυτός κοιμάται πλάι μου..
Ό,τι γνωρίζω είναι αυτές οι λέξεις,
σκέψεις άλλων,
τρίτων χαρακτηρισμοί, σιωπής μηνύματα.
Κουβάρι μπερδεμένο και μυστήριο,
κόμποι παντού δεμένοι,
στα πόδια μου, στα χέρια μου, στον άλλον,
δύο πνίγουν...
Σκόνταψε από τους δυο κάποιος,
ποιος δε γνωρίζω,
μικρής πραγματικότητας προσγείωση,
λήθη και αλήθεια.
Ένας ορθός και άλλος χαμένος,
μένος και θλίψη και στους δυο,
απόγνωση,
αδιέξοδο ατέλειωτο δίχως λύτρωση.
Κουβάρι μπερδεμένο και άλυτο,
κι εγώ να βρω αναζητώ το "σπιτικό" μου,
ψυχή μου μόνη και άστεγη,
περιπλανόμενη ψυχή μου...
========================
Απόψε περιμένω να βραδιάσει,
να κρυφτώ στο σκοτάδι ελπίζω,
να χαθεί η ντροπή μου,
δεν αντέχω άλλο να τη ζω..
Σκέψεις ανεκδιήγητες και λάθη,
πάθη στο πέπλο της νύχτας να τυλίξω
κι έπειτα σε πολυάμπαρο σεντούκι
να κλειδώσω...
Ένας διπλός εαυτός,
ένας παντελώς άγνωστος,
αυτός κοιμάται πλάι μου..
Ό,τι γνωρίζω είναι αυτές οι λέξεις,
σκέψεις άλλων,
τρίτων χαρακτηρισμοί, σιωπής μηνύματα.
Κουβάρι μπερδεμένο και μυστήριο,
κόμποι παντού δεμένοι,
στα πόδια μου, στα χέρια μου, στον άλλον,
δύο πνίγουν...
Σκόνταψε από τους δυο κάποιος,
ποιος δε γνωρίζω,
μικρής πραγματικότητας προσγείωση,
λήθη και αλήθεια.
Ένας ορθός και άλλος χαμένος,
μένος και θλίψη και στους δυο,
απόγνωση,
αδιέξοδο ατέλειωτο δίχως λύτρωση.
Κουβάρι μπερδεμένο και άλυτο,
κι εγώ να βρω αναζητώ το "σπιτικό" μου,
ψυχή μου μόνη και άστεγη,
περιπλανόμενη ψυχή μου...
========================
Παιχνίδι, μάγια και έρωτας...05/10/2008
==================================
Κίτρινο σεληνόφως που χαράζει πορεία
τρεμάμενη αντανάκλαση τους φωτός
παιχνιδιάρικη αντανάκλαση του μυαλού
θάλασσα σαγήνη και πνεύμα που υπνοβατεί
να φτάσει κοντά σου...
Ελευθέρωσε το από τα μάγια σου
πες στα νερά σου να σταματήσουν
να ρέουν προς το σεληνόφως
εκεί όπου παρασύρουν το σαστισμένο
από την ομορφιά της στιγμής μυαλό...
Σταμάτησε να είναι παιχνίδι πια...
Θα τον πνίξεις...
=====================
Κίτρινο σεληνόφως που χαράζει πορεία
τρεμάμενη αντανάκλαση τους φωτός
παιχνιδιάρικη αντανάκλαση του μυαλού
θάλασσα σαγήνη και πνεύμα που υπνοβατεί
να φτάσει κοντά σου...
Ελευθέρωσε το από τα μάγια σου
πες στα νερά σου να σταματήσουν
να ρέουν προς το σεληνόφως
εκεί όπου παρασύρουν το σαστισμένο
από την ομορφιά της στιγμής μυαλό...
Σταμάτησε να είναι παιχνίδι πια...
Θα τον πνίξεις...
=====================
18 Οκτωβρίου 2007....18/10/07
===================
Στο σπίτι μπαίνει το παιδί
παντού φωνάζει να ακουστεί
"παππού" εδώ, "παππού" εκεί
μα εκείνος μήτε να φανεί.
'Εφυγε απόψε πριν να βγει
ο ήλιος, να φωτίσει η γη,
"παπππού πως ξέχασες να πεις
στερνή καλήμέρα στο παιδί..."
Στο δώμα σου τα πράγματα
όλα είναι ποστασμένα
στο ράντζο, όχι ανάκατα
στο πλάι διπλωμένα.
"Παππού τα ξέχασες, θα ρθεις
πάλι να τα μαζέψεις"
και στο εγγόνι μην ξεχνάς
να πεις άλλες δυο λέξεις.
Δυο μέρες σε περίμενε
κι έκλαιγε το καημένο
τα πράγματα σου ετοίμασε
και ένα χαρτι γραμμένο
με λέξεις ανομολόγητες από βράδυ περασμένο.
====================
Στο σπίτι μπαίνει το παιδί
παντού φωνάζει να ακουστεί
"παππού" εδώ, "παππού" εκεί
μα εκείνος μήτε να φανεί.
'Εφυγε απόψε πριν να βγει
ο ήλιος, να φωτίσει η γη,
"παπππού πως ξέχασες να πεις
στερνή καλήμέρα στο παιδί..."
Στο δώμα σου τα πράγματα
όλα είναι ποστασμένα
στο ράντζο, όχι ανάκατα
στο πλάι διπλωμένα.
"Παππού τα ξέχασες, θα ρθεις
πάλι να τα μαζέψεις"
και στο εγγόνι μην ξεχνάς
να πεις άλλες δυο λέξεις.
Δυο μέρες σε περίμενε
κι έκλαιγε το καημένο
τα πράγματα σου ετοίμασε
και ένα χαρτι γραμμένο
με λέξεις ανομολόγητες από βράδυ περασμένο.
====================
Θαλασσα, βοτσαλο, πριγκιπισσα κ αστρα…05/06/08
=================================
Τροχαδην να φτασω αποψε στην παραλια
Μακρια από θορυβο κ φασαρια
Προσκεφαλο αμμο κ σεντονι τη θαλασσα
Ονειρα και βοτσαλα στο σκοταδι τα χαλασα
Τροχαδην να φτασω αποψε στην παραλια
Μακρια από θορυβο κ φασαρια
Προσκεφαλο αμμο κ σεντονι τη θαλασσα
Ονειρα και βοτσαλα στο σκοταδι τα χαλασα
Αστερια μετραω με ματια κλειστα
Γρυλοι τζιτζικια τραγουδουν ψιθιριστα
Η αρμυρα μυρισε κ εφερε φρεσκο
Γοργονα μου αποψε για σε θα σαλεψω
Πλεχτηκε η κομη σου στα δαχτυλα μου
Μη σε πονεσω φοβαμαι καρδια μου
Δεν θα προβαλω αντισταση παμε
Ταξιδι επικινδυνο μαζι ξεκιναμε
Με το φιλι σου μοναχα θα κολυμπω
Ανασα δεν εχω αλλα δεν θα πνιγω
Σωτηριο είναι το αγκαλιασμα σου
Αλλα βαρκες και μουτσους θελω μακρια σου
Ποσες φοβιες προδοσιας με εχουν ζωσει
Πριγκιπισσα, θελω την ψυχη της να δωσει
Ανασα για ανασα μου και βυθους παλατια
Θαλασσα, βοτσαλο, πριγκιπισσα κ αστρα…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)